WIE ZIJN WIJ?

De naam.

De Christelijke Gereformeerde Kerken zijn kerken die christelijke kerken zijn en daarbij gereformeerd. De naam op zich is al oud. Dat de naam C.G.K. in 1834 niet gebruikt werd kwam omdat de Hervormde Kerk en het Ministerie van Eredienst die naam aan de Afgescheidenen ontzegden.

Wél werd toegestaan: Christelijke Afgescheiden Gemeente.

In 1869 werd de naam Christelijke Gereformeerde Kerken officieel toen twee kerkgroepen uit de Afscheiding zich verenigden.


De plaatselijke ontwikkeling van de Nederlands Gereformeerde Kerk Amsterdam Tuinsteden Zuid West

De Gereformeerde Kerk onderhoudende artikel 31 K.O. van Amsterdam Zuid werd geïnstitueerd op 24 maart 1945.

In de loop van de volgende jaren onderging deze gemeente een sterke groei waardoor op 1 juli 1954 de leden woonachtig in voornamelijk Slotermeer en Geuzenveld, maar ook een aantal leden woonachtig in Oud West zich verzelfstandigden als gemeente van Amsterdam - West.

Zuid had als predikant ds. J. Meester, West kreeg in 1955 een eigen predikant in de persoon van ds. G. Janssen.

Echter in de latere jaren kenden de beide gemeenten een sterke uittocht van met name jongere gezinnen die elders huisvesting zochten omdat die in Amsterdam toen moeilijk verkrijgbaar was.

In 1969 deed zich het probleem voor van de scheuring met als gevolg opnieuw veel ledenverlies.

De beide intussen veel kleinere gemeenten hebben daarna besloten met ingang van 1 januari 1977 samen een gemeente te vormen onder de naam Nederlands Gereformeerde Kerk Amsterdam Tuinsteden Zuid West.

In de gemeente van Zuid bestond omstreeks 1962 contact met de Zuidwijkkapel waar toen de genabuurde Christelijke Gereformeerde Kerk was gevestigd. En er vonden ruildiensten van de predikanten plaats.

In de gemeente van West waren er kontakten met de Christelijke Gereformeerde Kerk - Eben Haëzerkerk aan de Lauriergracht.


GESCHIEDENIS VAN HET KERKELIJK SAMENLEVEN

Op 30 september 1980 schreef de kerkenraad van de C.G.K Nieuw West een brief aan de classis Amsterdam waarin zij berichtte naar samenwerkingsvormen te zoeken met de N.G.K.K Tuinsteden Zuid West.

De ledenvergadering van 26 september 1980 bewilligde in het besluit over te gaan tot kanselruil. Op 8oktober 1980 stemde de classis hiermee in, na positief advies van deputaten art. 49 K.O. (regeling eenheid met kerken staat in bijlage 6 van de K.O.).

De beide kerkenraden hadden met elkaar gesproken over "de toeëigening des heils". Bovendien had ds. Mul hierover gepreekt in een gezamenlijke dienst, met aller instemming.

In juli 1984 werd door de beide kerkenraden afgesproken dat gezamenlijke kerkdiensten 1x per vier weken zouden worden gehouden; verder ook op feestdagen, de startzondag en in de periode van de zomervakantie. Men concludeerde dat samenwerken niet alleen op het organisatorische vlak ligt, maar vooral op geestelijk terrein.

De vraag kwam naar voren of hiervoor wel voldoende gebed was.

Ook zou het persoonlijk gesprek bevorderd moeten worden om meer geestelijk naar elkaar toe te groeien. Dat zou kunnen door middel van wijk- en/of gemeente-avonden. Er zijn een paar series wijkavonden gehouden, die wisselend werden gewaardeerd.

In 1983 werden de beide jeugdverenigingen samengevoegd onder de naam "Testimonia".

Op de mannenvereniging "Pro Rege" kwamen in 1985 N.G.K.-leden. Sinds 28 april 1987 is het door een statutenwijziging mogelijk dat leden van beide kerken tot een bestuursfunctie gekozen kunnen worden.

Inmiddels was ds. J.H.Carlier naar het landelijke zendingswerk gegaan als zendingssecretaris. Hij werd afgelost door de oud-zendingspredikant ds. H.P. Brandsma uit Middelburg. Behalve gemeentewerk kreeg hij ook een evangelisatieopdracht. Onze evangelist br. D.B. van Noord, die al werkte in de binnenstad, ging met hem samenwerken.

Vanaf juni 1995 zijn alle middagdiensten gezamenlijk gehouden.

Als er situaties waren die daar aanleiding toe gaven werden de catechisaties door de predikant van de andere gemeente gegeven. Dat kwam spontaan tot stand.

Sinds september 1994 worden de catechisaties gegeven tezamen met de "Jeruzalemkerk" Nederl. Hervormd: ds. C. van Andel.

Door de structurele terugloop van het ledental van beide gemeenten (vergrijzing, verhuizing) werd een sterke behoefte gevoeld nauwer samen te werken.

Op voorstel van de N.G.K. kerkenraad werd op 10 november 1993 door de beide kerkenraden een zogenaamd "stappenplan" aanvaard met een "tijdpad’ van 1994 - 1997, en aan de gemeenten voorgelegd.

Er lag ook een beleidsplan "Onze gemeente in beeld en bouw" opgesteld door de C.G.K-kerkenraad in het voorjaar 1996.

Het eerste deel "Onze gemeente in beeld" bestond uit een analyse van de situatie mede in het licht van het verleden, en was grotendeels het werk van de stagiaire mevrouw B. van Atten - Foppen.

In het tweede deel "Onze gemeente in bouw" werden vanuit principiële uitgangspunten lijnen naar de praktijk getrokken, hoe het beleid voor de komende jaren zou zijn (o.a. betreffende de jeugd, de liturgie, de positie van de vrouw, samenwerking en wijkteams).

Op weg naar definitieve samenwerking.

Van 28 september 1997 tot 19 juli 1998 werd naast de gemeentebladen "De Kandelaar" (N.G.K.) en "Rondom de Bron" (C.G.K) regelmatig een zogenaamd "Samenwerkingsbulletin" uitgegeven door de beide kerkenraden.

Het werk van de commissies en de kerkenraden werd tamelijk uitvoerig naar de gemeente doorgegeven. Ook van de gezamenlijke gemeentevergaderingen van 22 oktober 1997, 20 november 1997 en 15 december 1997 over de prediking toeëigening des heils en die van 4 maart 1998 met een evaluatie werd daarin verslag gedaan.

Kenmerkend was de open sfeer, en de geest waaruit sprak "als we samen verder optrekken, dan moeten we elkaar ook beter leren kennen".

De gezamenlijke kerkenraden hebben veel werk verricht om tot een federatieve gemeente te komen. Daartoe werden de kerkelijke vergaderingen van regio (N.G.K.) en Classis (C.G.K) uitvoerig geïnformeerd..

Het voorstel werd besproken in een C.G.K-ledenvergadering op 23 april 1998.

Het gaf voldoende eenparigheid om aan de classis instemming te vragen. Ook de N.G.K.-ledenvergadering was positief over een federatie. Inmiddels was reeds besloten om per 4 januari 1998 alle kerkdiensten en kerkenraadvergaderingen gezamenlijk te houden (voorlopig).

De najaarsclassis stemde in met het verzoek van de kerkenraad.

Hierdoor kreeg het samengaan per 7 oktober 1998 een officieel karakter. De regio was reeds eerder door de kerkenraad geïnformeerd. Deze hoeft echter geen instemming te verlenen.

Samenwerking een feit.

Het was een historisch moment toen de beide kerkenraden voor het laatst afzonderlijk vergaderden.

Dat was op 26 oktober 1998 voor de C.G.K en op 28 oktober 1998 voor de N.G.K.

Er werd een officieel stuk opgesteld waarin diverse afspraken werden vastgelegd. Vooral op financieel terrein moest veel geregeld worden.

 

In de kerkenraadsvergadering van 16 december 1998 werd besloten dat de naam van onze gemeente zal zijn:

Gemeente "de Bron",

samenwerkingsgemeente van de Christelijke Gereformeerde en Nederlands Gereformeerde Kerken van Amsterdam Zuid/Nieuw West."

Nu aan beide gemeenten geen predikant meer was verbonden ontstond een geheel nieuwe situatie.

In een kerkenraadsvergadering had ds. Boshuizen opgemerkt dat het goed zou zijn als de federatieve gemeente begint met een gezamenlijk gekozen predikant. Zelf had hij moeite de net startende samenwerkingsgemeente te verlaten.

Tijdens de gemeentevergadering van 20 januari 1999 vertelt de beroepingscommissie over haar activiteiten.

Unaniem(!) heeft de commissie ds. C.D. Affourtit te Rozenburg voorgedragen als de te beroepen predikant.

Op zondag 28 maart 1999 werd over het beroep gestemd door de leden. Met algemene stemmen (108) werd het door de kerkenraad van de beroepingscommissie overgenomen voorstel aangenomen.

Na deze uitslag van de stemming was het even stil. Toen het resultaat was "doorgedrongen" werd er luid geapplaudisseerd en in stilte God gedankt.

Op zondag 5 september 1999 werd ds. Affourtit bevestigd als eerste predikant van de samenwerkingsgemeente "De Bron" door ds. A. Boshuizen en de consulent ds. J. Groenleer met een preek uit Efeze 3 : 14 - 17a.